نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام یکی از مقیاس های اندازه گیری اهرم مالی شرکت می باشد این نسبت از طریق تقسیم کل بدهی های شرکت به حقوق صاحبان سهام بدست می آید که نشان می دهد که شرکت برای تامین مالی دارایی هایش چه درصدی از حقوق صاحبان سهام و بدهی استفاده می کند. بعضی اوقات تنها بدهی­های بلندمدت بجای کل بدهی­ها در معادله فوق استفاده می­شود. نسبت بالای بدهی به حقوق صاحبان سهام می ­تواند منجر به پرداخت هزینه بهره مازاد شود و معمولا به این معنا می باشد که شرکت بیشتر از بدهی در تامین مالی استفاده نموده است. اگر مقدار بدهی زیادی در تامین مالی شرکت استفاده شود و باعث افزایش نسبت بدهی به حقوق صاحبان شود؛ شرکت بالقوه باید درآمد بیشتری نسبت به وقتی که تامین مالی خارجی نکرده بود تولید کند. اگر به این طریق درآمد شرکت به مقدار قابل توجهی نسبت به هزینه بدهی (هزینه بهره) افزایش پیدا کند پس سهامداران از درآمد بیشتری با مقدار سرمایه گذاری قبلیشان در شرکت بهره­مند می­شوند. در حالی­که هزینه تامین مالی از طریق بدهی بیشتر از بازده­ای باشد که شرکت از طریق کسب بدهی در سرمایه­گذاری و فعالیت­های تجاری کسب می کند ممکن است منجر به ورشکستگی شرکت شود که در نهایت هیچ چیز را برای سهامداران باقی نخواهد گذاشت. پس بدهی می ­تواند یک حالت تعادل بسیار شکننده باشد که نشاندهنده تاثیر اهرم  مالی و اهمیت نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام باشد. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام همچنین به صنعتی که شرکت در آن فعالیت می­ کند وابستگی شدیدی دارد. برای مثال صنعت­هایی که سرمایه­بر هستند مانند شرکت­های ساخت اتومبیل تمایل دارند نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالای 2 داشته باشند در حالی­که شرکت­های تولید کننده کامپیوتر شخصی معمولا نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام زیر 0.5 دارند (آتی نگر، 1385).
جزییات بیشتر درباره این پایان نامه :

پایان نامه رابطه بین قابلیت های بازاریابی و عملیاتی با عملکرد مالی

2-2-3-7- شاخص کارایی‌

زمانی که داده‌ها اندازه همزمانی را در مورد چند متغیر شامل می‌شوند؛ تحلیل داده‌ها را تحلیل چند متغیره می‌نامند. بسیاری از روش‌های چند متغیره براساس الگوی احتمال مورد بررسی که به توزیع نرمال چند متغیری‌ موسوم است قرار دارد. از جمله بررسی‌های علمی که برای آن روش‌های‌ چند متغیری به کار می‌رود موارد زیر قابل ذکر است:

کاهش داده‌ها یا سهولت ساختاری: بدون این‌که اطلاعات با ارزش را از دست بدهیم، تا جایی که ممکن است پدیده مورد مطالعه، در قالب‌ یک شاخص ترکیبی؛ ساده ارائه می‌شود و این امر تعبیر و تفسیر را ساده‌تر می‌کند.
جدا کردن و دسته‌بندی کردن: دسته‌ه ای اشیاء یا متغیرهای مشابه‌ برمبنای خصیصه‌ها اندازه‌گیری شده تشکیل می‌شوند.
بررسی وابستگی میان متغیرها: طبیعت روابط میان متغیرها مورد علاقه است. آیا به‌طور طبیعی تمام متغیرها مستقل‌اند یا این‌که آیا یک یا چند متغیر به سایرین وابسته‌اند؟ اگر چنین است چطور؟
روش‌های تحلیلی چند متغیره را می‌توان براساس کارکرد و قابلیت ها، به دو دسته تقسیم نمود؛ بدین ترتیب که گروهی از روش‌ها به رتبه‌بندی‌ گروه‌ها براساس مجموعه متغیرها

می‌پردازند و دسته‌ای دیگر از روش‌های‌ تحلیلی چند متغیره، که گروه‌های موردنظر را براساس مجموعه متغیرها، دسته‌بندی و سطح‌بندی می‌کنند. به این منظور مختصرا به معرفی هریک‌ از دسته روش‌های چند متغیره پرداخته می‌شود.گروهی از این روش‌ها، از طریق فرمول‌های ساده و با رفع محدودیت ناشی از یکی نبودن مقیاس‌ها، امکان مقایسه نسبی گروه‌های مختلف را فراهم می‌نمایند؛ لکن گروهی از روش‌ها با محاسبات پیچیده آماری همراه هستند (صفوی و فلاحتی، 1386).

2-2-4- بازده دارایی­ها

در این مطالعه سعی بر این است تا از متغیر بازده دارایی­ها و بازده حقوق صاحبان سهام که از نسبت های سودآوری می­باشد جهت شاخصی برای اندازه گیری عملکرد مالی بهره گرفته شود.

یکی از وظایف مهم مدیران کنترل دارایی­های عملیاتی است. اگر دارایی­های اضافی در عملیات به کار­گرفته شوند هزینه­های عملیاتی افزایش خواهند ­یافت. بازده دارایی­ها با کنترل هزینه­ها، سود خالص و حجم فروش موجب می­شود مدیران در بکارگیری دارایی­های عملیاتی به دقت برنامه­ریزی نمایند. در واقع بازده دارایی­های عملیاتی معیار اساسی مورد استفاده جهت ارزیابی عملکرد مدیریت است. هنگامی که شرکت­ها با عملکرد مشابه، دارای عمر دارایی متفاوتی هستند، بدون تعدیلات بهای ­تمام ­شده تاریخی، می­توانند موجب کاهش قابلیت مقایسه بازده دارایی­ها گردد. رشد دارایی­ها، ترکیب دارایی­های اندازه­گیری شده به بهای جاری را افزایش داده و موجب افزایش سودمندی بازده دارایی­ها می­گردد. محققان بازده ­دارایی را به طور منظم به نسبت­های خاص­تر (گردش دارایی و حاشیه سود) تفکیک نموده تا اطلاعاتی راجع به سودآوری شرکت بدست آورند. نتایج حاکی از آن بود که برآورد نسبت گردش دارایی­ها و حاشیه سود برای سودآوری جاری سودمند است و اطلاعاتی در مورد راهبردهای شرکت ارائه می­دهد .در واقع این نسبت­ها برای بیان تغییرات، در بکارگیری دارایی­های شرکت در جهت کسب عملکرد عملیاتی برتر سودمند می­باشند. راهبرد، بخش اساسی در هر برنامه عملیاتی موثراست. شرکت­ها می­توانند با انتخاب یک راهبرد و اهتمام بر آن به نتایج مطلوب دست یابند. انواع مختلفی از راهبرد­های تجاری طی سال­های گذشته شناسایی شده، با وجود آن، راهبرد عمومی”پورتر” رایج­ترین آنهاست. پورتر[1](1980) بیان می­دارد برای کسب سودآوری بلند مدت و مطمئن بجای اینکه راهبرد میانه رو داشته باشند، اتخاذ یک راهبرد عمومی مطلوب­تر می­باشد. هدف شرکت­های”رهبر در هزینه” از بکارگیری دارایی­ها، بهبود و افزایش کارایی مدیریتی است؛ یعنی مدیریت موفق بر دارایی­های فیزیکی را در این راهبرد مدنظر قرار می­ دهند. پیشرفت روز افزون فن­آوری و نوآوری در فرآیند تولید از جمله عواملی است که موجب کاهش کارایی عملیاتی دارایی­ها می­گردد. بهره­مندی از امکان رشد در راستای بهبود مدیریت دارایی­ها، برای آن دسته از شرکت­ها که در اندیشه­ی بهبود کارایی و اثربخشی هستند (شرکت­های رهبر در هزینه) مهم­تر است . مدیران این دسته از شرکت­ها می­کوشند تا با بهره­گیری از برنامه­های نظام­مند، ترکیبی کم­نظیر از دارایی­ها را فراهم نموده و به مزیت بهای­ تمام­ شده دست یابند. بنابراین انتظار می­رود تاثیر منفی رشد دارایی بر بازده دارایی­ها در شرکت­های پیرو “رهبر در هزینه” از شدت کمتری برخوردار باشد.

بازده دارایی­ها نشان دهنده توانایی مدیریت در استفاده کارا از دارایی­ها می­باشد و بیشتر بر روی بازدهی بخش عملیات متمرکز است. این معیار در کنار معیار نسبت بدهی­ها (میزان استفاده بنگاه از اهرم­های مالی) نظام دوپانت را تشکیل می­ دهند. اگر دارایی­های اضافی در عملیات به کارگرفته شوند مانند این است که هزینه­ های عملیاتی افزایش یافته­اند. یکی از مزایای مهم فرمول نرخ بازده دارایی­ها این است که مدیران را به کنترل دارایی­های عملیاتی وادار می­سازد و همواره با کنترل هزینه­ها، نرخ سود خالص و حجم فروش، به کنترل دارایی­های عملیاتی نیز می­پردازند. نسبت بازده دارایی­ها حاصل تقسیم سود خالص به کل دارایی­های است (پینوو[2]، 1383).

ادبیات بازاریابی و مدیریت استراتژیک عمومی بیان می­ کنند که قابلیت های شرکت در تعدادی از حوزه های وظیفه­ای می ­تواند به عملکرد مثبت منتهی شود (مور و فایرهارست[1]، 2003). قابلیت بازاریابی ایجادکننده تصویر مارک قوی است که به شرکتها اجازه می­دهد محصولی با عملکرد بالاتر را تولید کنند (نس و دیگران[2] ، 2008). نتایج پژوهش یونگ انگ و اسپیکت جونز[3](2009) نشان داد که بعضی از اجزاء قابلیت های معماری و تخصصی­شده بازاریابی رابطه معنی­داری با عملکرد بالای تولیدکننده ندارند. نتایج همچنین روابط مثبت و معنی­دار غیر مستقیم قابلیت های بازاریابی با عملکرد بالای تولیدکننده را مورد تأیید قرار داد. اکدنیز و همکاران[4](2008) نتیجه گرفتند که روابط بین قابلیت های بازاریابی و عملکرد شرکت معنی­دار و مثبت است. هدف پژوهش بلسا و ریپولوس[5](2007) بررسی رابطه مثبت قابلیت های معماری و تخصصی­شده بازاریابی با عملکرد بین ­المللی شرکت بود. این رابطه ممکن است مستقیم یا غیرمستقیم باشند. قابلیت های بازاریابی بر تعهد بین ­المللی و انتخاب شیوه ورود به بازارهای بین ­المللی (واردات، صادرات، اعطای امتیاز، بستن قراداد) تأثیر می گذارند. از این طریق قابلیت های بازاریابی بر عملکرد بین ­المللی تأثیر غیرمستقیم می­گذارند. ورهایس و همکاران (2009)، نشان دادند که بین قابلیت های معماری و عملکرد بازار رابطه مثبتی وجود دارد.
جزییات بیشتر درباره این پایان نامه :

پایان نامه رابطه بین قابلیت های بازاریابی و عملیاتی با عملکرد مالی

2-5- قابلیت های عملیاتی

قابلیت عملیاتی به عنوان یکپارچه سازی مجموعه­ای از کارهای انجام شده توسط یک شرکت به منظور افزایش تولید خود از طریق استفاده موثر از قابلیت­های تولید، تکنولوژی و گردش مواد تعریف شده است. قابلیت عملیاتی برتر بهره­وری در فرآیند تحویل را افزایش، هزینه عملیات را کاهش می­دهد و دستیابی به مزیت رقابتی را میسر می­سازد. قابلیت عملیاتی مهارت اساسی است که شرکت را قادر به دستیابی به اهداف مربوط به تولید نظیر کیفیت محصول پایدار، کاهش هزینه، حجم و انعطاف پذیری محصول و قابلیت اعتماد تحویل و سرعت بالا می کند. قابلیت عملیات برتر به مدت طولانی به عنوان یک منبع مزیت رقابتی برتر و نتایج عملکرد برتر شده است. این استدلال می­کند که یک شرکت می­تواند با دست زدن به یک فرآیند گردش مواد کارآمد، استفاده دقیق از دارایی­ها و کسب و اشاعه دانش در فرآیند دانش برتر به مزیت رقابتی دست یابد. برخی از مطالعات تجربی، تاثیر مهم قابلیت عملیاتی روی عملکرد شرکت را نشان داده ­اند. بر اساس نمونه­ی 167 شرکت با  فنآوری تولید بالای انگلستان، ترجسنا و همکارانش متوجه شدند که عملکرد شرکت (همانند رشد فروش، بازده فروش و بازده دارایی) بطور قابل ملاحظه­ای با بهره گرفتن از قابلیت­های عملیات که هزینه­های عملیات پایین و کیفیت محصول پایین را ترویج می­دهد بطور معنی­داری قابل پیش بینی است. روزنوی و همکارانش متوجه شدند که توانایی­های رقابتی بهبود یافته (همانند کیفیت محصول،

هزینه، انعطاف پذیری فرآیند، قابلیت اطمینان تحویل). بطور کلی عملکرد کسب و کار را بهبود می­بخشد. با بهره گرفتن از داده­های بایگانی شده از 102 شرکت لجستیک انگلستان، نات و همکارانش همچنین نشان دادند که قابلیت عملیاتی بطور قابل ملاحضه­ای بر عملکرد کسب و کار تاثیر می­ گذارد (برای مثال سوددهی) (وانتائو و همکاران، 2014).

ایده اصلی دیدگاه مبتنی بر منابع سازمان یکپارچه ­سازی و افزایش مجموعه ­ای از شایستگی­ ها، منابع و قابلیت های تخصصی­ شده است. منابعی که در مدت زمان طولانی شکل می­گیرند یا مستلزم دارائی­های تخصصی­شده هماهنگ (برای مثال، در واحد بازاریابی) و ویژه شرکت و سازمان هستند به آسانی ایجاد یا باز تولید نمی ­شوند. اما از آنجایی که این منابع به آسانی تقلید نمی­گردند، ارزش سرمایه­گذاری در آن­ها بسیار زیاد است (سالامون و اش[1]، 2003). قابلیت های تخصصی­شده بازاریابی فعالیت­های یکنواخت کاری مبتنی بر آمیخته بازاریابی هستند. این قابلیت ها شامل عواملی همچون تبلیغات و ترفیعات، فروش شخصی، روابط عمومی، قیمت­ گذاری و توزیع می­شوند. این قابلیت های روزانه مبتنی بر آمیخته بازاریابی نقشی محوری در فعالیت­های بازاریابی ایفا می­نمایند (چانگ[2] و دیگران، 2009). قابلیت های تخصصی­شده بازاریابی بطور وظیفه­ای بر قابلیت های ایجاد شده حول دانش تخصصی ­شده­ای که بوسیله کارکنان بازاریابی نگاه داشته می­شود، تمرکز دارد. این قابلیت ها نشان­دهنده فعالیت­های بازاریابی همچون ارتباطات بازاریابی، فروش شخصی، قیم ت­گذاری، توسعه محصول و در صنایع کالا – محور، توزیع می­باشند (ورهایس[3] و همکاران، 2009).
جزییات بیشتر درباره این پایان نامه :

پایان نامه رابطه بین قابلیت های بازاریابی و عملیاتی با عملکرد مالی

2-4-6- قابلیت های معماری بازاریابی

قابلیت های سازمانی تنها مجموعه­هایی از فعالیت­های یکنواخت نیستند (هرچند بطور محدود یا گسترده این­گونه تعریف شده ­اند). از این­رو در کنار فعالیت­های تکراری، روابط معماری میان قابلیت های تخصصی شده برای رسیدن به کارایی و هماهنگی وجود دارد (دوسی[5] و دیگران، 2002 ، ص 63). هندرسون و کلارک[6] (1990)،  تفسیر کاملاً متفاوتی از شایستگی­های هسته­ای ارائه می­نمایند. مفهوم قابلیت “معماری” که توجه مستقیمی به دانش مورد نیاز جهت آرایش مجدد و اثربخش دارد، ظرفیت سازمانی مورد نیاز برای طراحی مجدد روابط بین خرده­ مجموعه­هایی از فعالیت­های یکنواخت و عملیاتی را فراهم می­ کند (دوسی و همکاران، 2002). قابلیت های معماری بازاریابی، قابلیت هایی هستند که مستقیماً هماهنگ­کننده قابلیت های تخصصی­شده بازاریابی­اند. بنابراین این قابلیت ها بر آرایش منابع جهت دستیابی به اهداف محصول- بازار تمرکز دارند. قابلیت های معماری بازاریابی مکانیزم مورد نیاز برای اطمینان از فعالیت­های سطح برنامه بازاریابی را فراهم می کنند. قابلیت های معماری بازاریابی خود را در قابلیت های تخصصی­شده بازاریابی نشان می­ دهند و بطور اثربخش برای تأمین نیازمندی­های مربوط به استراتژی شرکت آرایش می­یابند (ورهایس و همکاران، 2009).

[1] Salaman, Asch

[2] Chang

[3] Vorhies, MorganR.,& AutryC

[4] Architectural Marketing Capabilities

[5] Dosi

یکی از مشکلات مدیران بازاریابی در کشورهای در حال توسعه، این است که برای تدوین برنامه­های بازاریابی خود از الگوبرداری استفاده می­کنند، بدون توجه به اینکه آیا این برنامه­ها با سطح بلوغ آن­ها مطابقت دارد یا خیر؛ مثلاً شرکتی که هنوز به اصول اولیه قیمت­گذاری توجه قرار نمی­کند، نمی­تواند از ابزارهای پیشرفته قیمت­گذاری استفاده کند. شرکتی که هنوز کانال­های توزیع خود را نشناخته؛ نمی­تواند برنامه بهبود برای یکپارچه کردن کانال­های توزیع ارائه دهد. دیدگاه بلوغ بازاریابی به معنای آن است که شرکت برای تدوین برنامه­های بازاریابی به جایگاهش در بازاریابی توجه کند و پله­های بهبود را مرحله به مرحله طی کند. فرایندهای بازاریابی، شامل زیرفرایندهایی است. هر یک از این زیرفرایندها می­تواند در سطوح بلوغ متفاوتی باشد. پنج سطح بلوغ داریم و پله آخر، به شرکت­های کلاس جهانی مربوط است. بر این اساس، شرکت بازاریابی خود را عارضه­یابی وآسیب­شناسی کرده و جایگاه بلوغ هر حوزه بازاریابی را به دست آورده است. در تدوین برنامه­های بهبود بازاریابی، شرکت باید همه زیرفرایندهای بازاریابی خود را به صورت متوازن رشد دهد. نمی­توان تصور کرد، شرکت در حوزه تبلیغات محصول، مثل یک شرکت کلاس جهانی عمل کند، ولی در حوزه فروش مثل یک شرکت نوپا عمل کند. طبق دیدگاه بلوغ، فرایندهای بازاریابی، دارای سطوح بلوغ مختلفی است. در سطوح بلوغ بالا، آن فرایند به شکلی متعالی انجام می­شود و در سطوح بلوغ پایین­تر، این فرایند به اشکال ضعیف­تری انجام می­شود (ای اف کیو ام[1]، 2010). با توجه به مطالب تشریح شده، فرایند جامع بازاریابی شامل یازده زیرفرایند مختلف است و در مدل بلوغ فرایندهای بازاریابی، باید بتوان سطوح بلوغ همه زیرفرایندها را آسیب­شناسی نمود. فرایندهای مدل بلوغ بازاریابی شامل استراتژی بازاریابی، تحقیقات و هوشمندی بازاریابی، برنامه­ریزی بازاریابی، رهبری بازاریابی و قابلیت­های کارکنان، قیمت­گذاری، جایگاه­یابی برند، کانال فروش و توزیع، ارتباطات بازاریابی، مدیریت مشتریان و مدیریت فروش است (احمدی زاد و همکاران، 1390).
2-4-4- اصول بنیادین مدل بلوغ فرآیندی

ویژگی­های یک فرآیند باید به شکلی ارزیابی گردد که قابلیت آن برای مشارکت در اهداف سازمانی مشخص شود.
فرآیندهای قادر و توانمند نمیتوانند ماندگار باشند، مگر اینکه سازمان به اندازه کافی بالغ باشد تا آنها را حفظ نماید.
بهبود فرآیند بهترین رویکردی است که یک برنامه بهبود سازمانی را مرحله­بندی می­کند تا به طور موفقیت­آمیزی به حالت­های پیش­بینی­پذیرتری از قابلیت سازمانی دست یابد.
هر مرحله یا سطح بلوغ، یک مبنای لازم و ضروری طرح می­کند تا بر آن اساس بهبود آینده تضمین شود.
همچنین، در مدل بلوغ فرآیندی، به عنوان یک استاندارد، حداقل پنج چالش یا سطح برای موفقیت سازمان به این صورت شناسایی و تعیین شده است؛

مدیریت دارای استانداردهای کمی برای سنجش بلوغ گردش کار فرآیندهای کسب و کار است و نیازمند روش قابل قبول برای شناسایی ریسک­هایی است که ضعف­های فرایندها بر روی توسعه سازمان و دستیابی به اهداف کسب و کار تحمیل می­کنند.
مدیریت روش­های قابل قبول اندکی دارد تا میزان انطباق بین چگونگی انجام وظایف و چگونگی توصیف گردش کار فرآیندها را به درستی بسنجد. در این مدل کوشش می­شود اعتبار الزامات و نیازمندی­های سیستم، درستی استفاده از موردهای مطالعه و توصیفات مبتنی بر مدل، و اثربخشی کاربردهای عملی به گونه­ای هماهنگ شوند.
مدیریت غالباً آگاهی ندارد که تا چه

اندازه اکتساب یا رشد سازنده و پویا ناشی از شیوه­های متعدد انجام وظایف مشابه است. خلق و ایجاد فرآیندهای استاندارد و به­هم مرتبط، الزامات و نیازمندی­های کارکردهای سازمان را ساده نموده، در نتیجه پیچیدگی سیستم­های سازمان را کاهش می­دهد.جزییات بیشتر درباره این پایان نامه :

پایان نامه رابطه بین قابلیت های بازاریابی و عملیاتی با عملکرد مالی

سانگ (2008) در پژوهش خود دریافته که قابلیت بازاریابی یکی از منابع مهم افزایش مزیت رقابتی برای یک شرکت محسوب می­شود.
اورتگا و ویلوارد[1](2008) پیشنهاد می­ کنند که قابلت­های بازاریابی تاثیر بیشتری بر عملکرد شرکت­هایی دارند که سرمایه­گذاری بهتری بر دارایی­هایی که بر نوآوری در محیط پویای تجارت به کار می­برند، دارند.

مولر و آنتیلا[2](1987) مطالعه­ای را میان 36 شرکت فنلاندی و سوئدی با بهره گرفتن از رویکرد مورد مطالعاتی انجام دادند. آن­ها چارچوب قابلیت بازاریابی را که می­توانست به عنوان ابزاری کیفی برای سنجیدن هنر بازاریابی در شرکت­های تولیدی کوچک توسعه دادند. با بکارگیری چارچوب قابلیت بازاریابی بالا برروی شرکت­های فنلاندی و سوئدی، آشکار شده است که قابلیت­ بازاریابی نقش مهمی را بر روی عملکرد آن شرکت داشته است. قابلیت های بازاریابی یک شکل قوی از برند ایجاد می­ کنند که به شرکت اجازه داشتن یک عملکرد مالی برتر را می­دهد (فیض و همکاران، 1391).

جزییات بیشتر درباره این پایان نامه :

پایان نامه رابطه بین قابلیت های بازاریابی و عملیاتی با عملکرد مالی

2-4-2- دسته بندی قابلیت بازاریابی

آثاهن- گیما جهت عملیاتی سازی قابلیت های بازاریابی، فرآیندهای متعددی را تعریف کردند که هرکدام میتواند به وسیله شرکت، جهت رسیدن به مشتریان هدف و ایجاد ارزش افزوده برای کالاها و خدمات به کار گرفته شود. اولین فرآیند، خدمت­دهی به مشتریان است، به گونه­ای که بتواند نیازهای خریدار و مصرف ­کننده را برآورده کند. بسیاری از پژوهشگران بازاریابی معتقدند که خدمت­دهی به مشتریان به گونه­ای شاخص می ­تواند منجر به مزیت رقابتی شود. دومین فرآیند، اثربخشی فعالیت­های پیشبرد در رسیدن به رشد سهام بازار و فروش است. از این فعالیت­­ها برای برقراری ارتباط با بازارهای هدف استفاده می­شود. سومین فرآیند، داشتن شبکه توزیع قوی است به گونه ای که بتواند با توزیع­کنندگان ارتباطی کارا و مؤثر برقرار کند. چهارمین فرآیند، برقراری ارتباط با مشتری است. از این فرآیند برای شناخت نظرات مشتری و مشارکت با او استفاده می­شود. پنجمین فرآیند، استفاده از تحقیقات بازاریابی برای شناختن نیازهای آشکار و پنهان مشتری و بررسی کالاها و خدمات ارائه شده به وسیله رقباست. آخرین فرآیند، توانایی شرکت در ایجاد محصولی متمایز از نظر کیفیت، قیمت، وجهه، خدمات و…. است. هر یک از این متغیرها ارتباط مثبتی با عملکرد شرکت به خصوص در زمینه­ نوآوری، کارآفرینی، ایجاد مزیت رقابتی و افزایش فروش و سهم بازار دارد (رضایی دولت آبادی و خائف الهی، 1384).

ورهایس و مورگان (2005) قابلیت های بازاریابی را به هشت گونه تقسیم بندی کرده­­اند و این عوامل عبارتند از: توسعه محصول، قیمت­ گذاری، مدیریت کانال، ارتباط بازاریابی، فروش، مدیریت اطلاعات بازار، برنامه ­ریزی بازاریابی و پیاده­سازی بازاریابی.

مولر و آنتیلا[3](1987) قابلیت های بازاریابی را به قابلیت های بازاریابی داخلی و خارجی تقسیم کردند. قابلیت های بازاریابی خارجی با قابلیت هایی از سازمان برای انجام تحلیلی کامل و جامع از ویژگی­های محیط کلان سازمان بواسطه نظارت، تحلیل و شناخت کامل از این جنبه­ها در ارتباط است و از طرف دیگر،

قابلیت های بازاریابی داخلی، مدیریت استراتژیک، یکپارچگی کارکردی و مدیریت بازاریابی و عملیاتی را در بر می­گیرد (حمیدی زاده و خیرخواه عسگرآباد، 1391).

مورگان و همکارانش (2009) قابلیت های بازاریابی را بر اساس تخصیص و ساختار تقسیم­بندی کرده­اند. قابلیت های تخصصی بازاریابی منعکس­کننده فعالیت­های بازاریابی هستند (مثل ارتباطات بازاریابی، فروش شخصی، قیمت­ گذاری، توسعه محصول). درحالی­که قابلیت های ساختاری، برنامه ­ریزی و مکانیزم همکاری را فراهم می­ کند تا بکارگیری مؤثر فعالیت­های بازاریابی را تضمین کند. هر دونوع قابلیت های بازاریابی، در اثربخشی بازار مهم هستند (خیری و روشنی، 1392).